خبرگزاری مهر، یادداشت؛ پارسا جعفری، کارشناس مسائل بینالملل: کشورهایی که سالانه گزارشهای مفصلی دربارهٔ آزادی بیان و حقوق خبرنگاران در دیگر نقاط جهان منتشر میکنند، اکنون در برابر سلاخی شدن سیستماتیک اهالی علم و رسانه در فلسطین، لبنان و ایران سکوت کرده و با ارسال پیشرفتهترین تجهیزات نظامی و ایجاد چتر حمایتی سیاسی در مجمع عمومی و شورای امنیت سازمان ملل، عملاً به شریک جرم این جنایات وحشتناک تبدیل شدهاند. این استانداردهای دوگانه، رسوایی مدعیان حقوق بشر را آشکار ساخته است؛ چراکه آنها با سکوت شرمآور خود، به رژیم صهیونیستی چراغ سبز نشان دادهاند تا بدون ترس از عواقب حقوقی، به کشتار نخبگان و راویان حقیقت ادامه دهد.
رژیم غاصب که بنیان خود را بر ترور، ناامنی و اشغالگری بنا نهاده، همواره اهالی رسانه را بزرگترین تهدید برای موجودیت جعلی خود تلقی کرده است. تجربهٔ ترور شیرین ابوعاقله که در کمال وقاحت و در برابر دوربینها هدف گلوله قرار گرفت، به خوبی نشان داد که صهیونیستها از هیچ قاعدهای پیروی نمیکنند. او پیش از شهادتش بارها از تهدیدات نظامیان و شهرکنشینانی سخن گفته بود که او را به جرم تصویربرداری از واقعیت، متهم به تهدید امنیتی میکردند. امروز نیز ارتش اسرائیل با برچسب زدن اتهامات واهی تروریستی به خبرنگاران پس از به شهادت رساندن آنها، تلاش میکند از زیر بار مسئولیت فرار کند؛ تلاشی مذبوحانه که تنها بر وقاحت و بیشرمی آنها میافزاید. واقعیت این است که این رژیم پس از ثبت رکوردهای سیاه در کودککشی و حمله به بیمارستانها، اکنون در حال تکمیل فهرست جنایات خود با ثبت رکوردی جدید در قتلعام خبرنگاران و اساتید دانشگاه است.
با این حال، تاریخ به کرات ثابت کرده است که نه صدای رسانه با ترور خاموش میشود و نه شعلههای دانش با تخریب دانشگاهها به سردی میگراید. حقیقت همچون نوری است که از میان کوچکترین شکافهای ایجادشده در دیوارههای سانسور، راه خود را به افکار عمومی جهان باز خواهد کرد. ننگ این کشتار سیستماتیک هرگز از پیشانی عاملان آن و حامیان غربیشان پاک نخواهد شد و هر قطره خونی که از یک خبرنگار یا دانشمند بر زمین میریزد، خود به روایتی جدید و انگیزهای مضاعف برای افشای ماهیت پلید این رژیم بدل میشود. حقیقت زنده خواهد ماند و خون علی شعیبها، فاطمه فتونیها و تمامی راویان گمنامی که در ویرانههای غزه جان سپردند، گواهی بر این مدعاست که ارادهٔ انسان برای دانستن و آگاه شدن، از هر موشک و بمبی مستحکمتر است و در نهایت، این روایت مظلومیت و مقاومت است که بر دیوارهای بلند سانسور پیروز خواهد شد. رژیم صهیونیستی و حامیان آمریکاییاش باید بدانند که با کشتن پیامرسان، پیام از میان نمیرود، بلکه با طنینی بلندتر در گوش تاریخ طنینانداز خواهد شد و بازخواست سخت تاریخ و عدالت، گریزناپذیر است.
جامعهٔ جهانی، نهادهای حقوقی و سازمانهای مدافع آزادی بیان امروز در برابر یک آزمون بزرگ تاریخی قرار دارند؛ سکوت در برابر این حجم از نقض فاحش قوانین بینالمللی، به معنای پذیرش جنگ علیه حقیقت بهعنوان یک رویهٔ عادی در منازعات است. اکنون زمان آن فرا رسیده است که فراتر از محکومیتهای دیپلماتیک و بیانیههای بیاثر، سازوکارهای اجرایی برای مجازات این رژیم به کار گرفته شود. هرگونه تعلل در این امر، به معنای امضای حکم مرگ برای آزادی اطلاعرسانی در سراسر جهان خواهد بود.
